The Explorers Club Oddział Polski

The Explorers Club Polska

Od pewnego czasu toczymy bardzo obiecujące rozmowy z Oddziałem Polskim The Explorers Club, który zamierza dołączyć się do prac przy rozbudowie Alei i kolejnych edycjach.

Liczymy, że wsparcie legendarnego i szanowanego w świecie The Explorers Club, zrzeszającego największych światowych podróżników, pomoże nam mimo coraz większych przeszkód, kontynuować projekt Alei.

Polski Oddział EC jest oczywistym sojusznikiem i partnerem zainteresowanym podobnie jak my przybliżaniem polskiemu społeczeństwu dokonań naszych często zapomnianych odkrywców.

Wspólnie zaczęliśmy analizować najpilniejsze potrzeby i problemy związane z funkcjonowaniem naszego projektu i sposobu na wsparcie ze strony The Explorers Club.

Jedną z pierwszych decyzji było połączenie uroczystości odsłonięcia tablic tegorocznych Nominowanych i Ceremonii wręczania nagród im Benedykta Polaka organizowanej przez EC.

Zbiórka funduszy na tablice Nominowanych 2019

Aleja od samego początku jest społeczną akcją. Nie prowadzimy działalności gospodarczej, nie korzystamy z dofinansowań budżetowych. Wszystkie prace wykonywane przy budowie Alei, kolejnych edycjach wynikają z dobrej woli uczestników i nie są opłacane.

Wykonanie kolejnych tablic Nominowanych odbywa się dzięki środkom zgromadzonym przez Fundację głownie poprzez organizację zbiórki funduszy. Nie inaczej jest w przypadku Edycji 2019. Tradycyjna zrzutka na ten cel właśnie się zakończyła.

Dzięki ofiarności wpłacających zebrane zostało 1 020 zł. Kwota ta pozwoli na opłacenie wydatków na tablice Nominowanych na rok 2019. Wszystkim darczyńcom gorąco dziękujemy.

https://zrzutka.pl/6922d9

Edycja 2019

14 września 2019

Tegoroczni Nominowani –

Odsłonięcie tablic zostało poprzedzone wizytą na Zamku Królewskim na Wawelu skąd z dwoma towarzyszami w 1926 roku wyruszył w 28 miesięczną podróż Fordem T Jerzy Jeliński, pierwszy Polak i Europejczyk który okrążył samochodem świat. Ten sam samochód, odrestaurowany przez rodzinę podróżnika wjechał na dziedziniec Wawelu. Obecni na uroczystości wnukowie Jerzego Jelińskiego dochowują pamięci wyczyn swojego przodka, który podczas podróży po świecie starał się unaocznić istnienie niepodległej Polski.

Przed południem 14 września zostały odsłonięte kolejne tablice

Wypowiedzi Nominowanych podczas odsłaniania tablic.

Marcin Jamkowski – https://www.facebook.com/alejapodroznikow/videos/2462540480449215/?t=1

Sławomir Makaruk – https://www.facebook.com/alejapodroznikow/videos/2675129252529880/?t=6

W imieniu Andrzeja Bargiela – https://www.facebook.com/alejapodroznikow/videos/2405421849727568/?t=1

Potomkowie Jerzego Jelińskiego – https://www.facebook.com/alejapodroznikow/videos/630935434099568/?t=2

Więcej zdjęć z wizyty na Wawelu można zobaczyć – https://www.facebook.com/pg/klubpodroznikowsrodziemie/photos/?tab=album&album_id=2951716704902660&__tn__=-UCH-R

Media o Nominowanych Edycji 2019

Dzisiejsze wydania informujące o Alei Podróżników 

Obok wydania papierowego w polonijnym Nowym Dzienniku w Nowym Jorku informacja o Alei i tegorocznych Nominowanych ukazała się również online:
http://dziennik.com/wiadomos…/…/podroznicze-deby-w-krakowie/

Jak i w polskiej edycji National Geographic: http://www.national-geographic.pl/…/nowe-drzewka-w-alei-pod…

Na stronach Gazety Wyborczej: http://krakow.wyborcza.pl/…/7,44425,25187293,nowe-deby-w-al…

Onecie: https://podroze.onet.pl/aleja-podroznikow-w-krakowi…/y15s9tm

Na uroczyste odsłonięcie tablic Nominowanych zapraszamy w najbliższą sobotę pod Tauron Arenę od 10.00

Sławomir Makaruk

Sławomir Makaruk

 Łowca przygód i kierownik wypraw w najdalsze zakątki globu Sławomir Makaron Makaruk lub Pan Makaron urodził się 4 października 1963 roku. Jest synem lotników W. Łaneckiej-Makaruk oraz S. Makaruka. Ukończył liceum im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Warszawie, a późniejsza fascynacja światem zaprowadziła go na studia na Wydziale Geografii i Studiów Regionalnych Uniwersytetu Warszawskiego. Jak sam wspomina pierwsze podróże odbyte w wieku szkolnym wiodły mnie przez kartki wszystkich chyba podróżniczych książek wydanych w tym kraju. Dzisiaj Sławomir Makaruk jest uznanym kierownikiem wypraw w odległe zakątki świata, współtworzył popularny programem podróżniczym Telewizji Polskiej Boso przez świat. Zawsze podróżował daleko, intensywnie i niebezpiecznie. Eksplorację świata ułatwia mu posiadanie szeregu specjalistycznych uprawnień; mianowicie, jest ratownikiem-ochotnikiem TOPR, zawodowym nurkiem, fotografem oraz instruktorem jazdy off-roadowej. Biegle posługuje się językiem angielskim, rosyjskim i hiszpańskim.

Od kilku lat realizuje projekt: Polowania Z Makaronem, który składa się z bloga, strony internetowej oraz kanału youtube MakarukTV. Zawodowo zajmuje się organizacją ekstremalnych wyjazdów w odległe rejony kuli ziemskiej. Kariera podróżnicza Sławomira Makaruka rozpoczęła się w wieku 19 lat. Wówczas w roku 1983 wraz z Warszawskim Klubem Płetwonurków wyruszył w sześciomiesięczną wyprawę do Meksyku. W jej trakcie sporządzono dokumentację kartograficzną i fotograficzną zalanych wodą jaskiń na Jukatanie, tzw.cenotes. Od blisko 40 lat, jak sam mówi poluje na przygody: szuka skarbów w zatopionych statkach na morzach południowych, prowadzi safari, spływa na dno mętnych amazońskich rzek po złoto i diamenty, łowi czarny koral, szuka pytonów siatkowanych, nurkuje z ludem Vezo na Madagaskarze, czy poluje z Buszmenami na Kalahari lub z plemieniem Badjao na Borneo. Przemierzył pieszo 400 km subpolarnego Uralu, a następnie odbył 20-dniowy spływ tratwą. W 2000 roku wraz z Markiem Michalakiem jako jeden z pierwszych polskich nurków używających mieszanin gazowych dotarł do dna jeziora Hańcza (110 m). W latach 2001-2005 dowodził wyprawami „w poszukiwaniu skarbów na morzach południowych”, gdzie wykorzystywał swój statek „Harpooner”. Od połowy 2005 do 2007 roku przewodził off-roadowym wyprawom safari w Namibii. W kolejnych latach współpracował z programami telewizyjnymi związanymi z motoryzacją, sportami ekstremalnymi oraz podróżniczymi. Jednym z jego największych osiągnięć jest organizacja logistyki ponad 120 odcinków programu Boso przez świat prowadzonego przez W. Cejrowskiego.

    Sławomir Makaruk posiada bardzo duże doświadczenie w jeździe samochodami terenowymi. W 1991 roku wygrał polskie eliminacje do ekstremalnego rajdu off-roadowego Camel Trophy, który odbył się w Tanzanii i Burundi. Brał udział w kolejnych 5 edycjach tego rajdu, a od 1997 roku organizował w Polsce selekcje dla Marlboro Adventure Team. Aż sześciokrotnie brał udział w brytyjskich szkoleniach organizowanych przez firmę Land Rover w Eastnor Castle, uważaną za najlepszą szkołę jazdy off-roadowej na świecie. Był współuczestnikiem w produkcji wielu prestiżowych programów telewizyjnych z dziedziny motoryzacji (m.in. dla polskich dziennikarzy motoryzacyjnych M. i W. Zientarskich) oraz sportów ekstremalnych jako uczestnik prób i konsultant.

Swoim wieloletnim doświadczeniem motoryzacyjnym podzielił się w podręczniku Auto w terenie – podstawy jazdy 4 x 4, w której przekazuje cenne wskazówki dla początkujących kierowców. Jak sam autor podkreślił, zdecydował się na napisanie podręcznika jazdy off-roadowej, gdyż na polskim rynku wciąż brakuje opracowania, które kompleksowo traktuje aspekty związane z jazdą w terenie. Sławomir Makaruk jest autorem 27 książek, z których największą popularnością cieszy się seria Moja przygoda z Boso…, dotycząca prowadzenia programu z podróżnikiem – W. Cejrowskim.

W 2017 roku Sławomir Makaruk otrzymał nominacje do World Mediatravel Awards w kategorii videoklipy za swój film dokumentalny „Nurkowie Badjao” dotyczący ludu zwanego „Cyganami Morza”. Podczas produkcji owego filmu sam poznawał techniki freedivingu, w którym Badjao są niekwestionowanymi mistrzami. Sławomir Makaruk jest także członkiem elitarnego nowojorskiego The Explorers Club. Gdy w jednym z wywiadów zapytano go czy zwiedził już “wszystko” i czy został mu jeszcze jakiś wymarzony kierunek wyprawy, odpowiedział skromnie: „Do “wszystko” to mi jeszcze 3/4 świata brakuje. Marzą mi się wyspy Pacyfiku. Nurkowo to dla mnie najciekawszy rejon na świecie – spenetrowany w niewielkim stopniu, na odległych wyspach nie ma żadnej infrastruktury turystycznej, statki z zaopatrzeniem pływają raz na rok. A ja uwielbiam jeździć tam, gdzie nic nie ma”.

Opracowanie: Weronika Rachwał, Natalia Osika

Jerzy Jeliński

Pierwszy Europejczyk, pierwszy Polak, który objechał samochodem cały świat urodził się 21 czerwca 1901 roku w Warszawie. Jako najmłodszy w rodzinie pełnił rolę beniaminka, ulubieńca, darzonego przez matkę niezmierną miłością. Miał kilkoro starszego rodzeństwa. Po śmierci ojca wraz z matką przeprowadził się do wsi Miłosna. W 1915 roku matka z powodu ataku serca zmarła, przekazując przed śmiercią czternastoletniemu Jerzemu krzyżyk z relikwiami, służący mu później jako talizman. Jerzy uczęszczał do gimnazjum w Warszawie, gdzie w 6 klasie dobrowolnie wstąpił do milicji miejskiej.

W wieku 16 lat jako jeden z pierwszych ochotników zaciągnął się do marynarki. Spełniał tam posługę Ojczyźnie jako podoficer, (mat) zawiadując na Pomorzu odcinkiem granicznym. W 1920 roku w uformowanej z batalionu morskiego kompanii „Mścicieli” czynnie walczył z bolszewikami o odzyskanie niepodległości. Ciężko ranny na froncie stanął przed groźbą amputacji ręki, którą cudem udało się uratować. Jerzy trafił do szpitala w Warszawie, gdzie w bólu i cierpieniu obmyślał plan rozsławienia za granicą niepodległej Ojczyzny. Wtedy w głowie Jelińskiego rodzi się plan podróży, która ma jeden cel: rozsławić Polskę.

Po odzyskaniu zdrowia opuścił służbę wojskową. Ukończył szkołę morską na wydziale radiotelegraficznym. Za udział w kampanii otrzymał stopień bosmana, a ostatecznie został przeniesiony do kierownictwa marynarki wojennej w Warszawie. Zmarł w Warszawie 30 listopada 1986 roku. 30 maja 1926 roku w składzie: Jerzy Jeliński (lider), Eugeniusz Smosarski, Bruno Brettschneider i Jan Ława rozpoczęła się ekspedycja, której celem głównym było rozsławienie Polski na arenie międzynarodowej. Podróżnicy wyruszyli specjalnie przystosowanym przez Centralne Warsztaty Samochodowe Fordem T, a sama wyprawa, dzięki pomocy ZHP, z prywatnego przedsięwzięcia stała się Ekspedycją Harcerzy Polskich Fordem Naokoło Świata.

Jej członkowie zostali pożegnani przez największe osobistości państwowe, między innymi prezydenta I. Mościckiego i Marszałka J. Piłsudskiego, który powiedział wtedy: Gdy opaszecie flagą polską kulę ziemską, zameldujcie się u mnie, lecz w przeciwnym razie nie pokazujcie mi się na oczy. Tak też się stało. Wyprawa trwała 28 miesięcy, w ciągu których przebyli 78 tysięcy kilometrów,co wskazuje na niemal dwukrotne okrążenie Ziemi. Trasa wyprawy rozpoczęła się w Warszawie i biegła kolejno przez: Europę – teren Czechosłowacji, Austrii, Węgier, Jugosławii, Włoch; Afrykę – teren Tunezji, Algierii i Maroko, Amerykę Północną – teren Stanów Zjednoczonych; Azję – teren Japonii, Chin, Singapuru oraz Sri Lanki i ponownie Europę – teren Francji, Belgii i Niemiec. Skład ekipy w trakcie podróży wykruszał się. Jan Ława z powodów dyscyplinarnych został usunięty z grupy w Rzymie. Bruno Brettschneider odłączył się od niej w Algierii wykończony trudami przedzierania się przez piaski Sahary, z kolei Eugeniusz Smosarski zmuszony był przerwać wyprawę z powodu zakaźnej choroby oczu, która uniemożliwiła mu wjazd na teren Stanów Zjednoczonych.

Jerzy Jeliński kontynuował wyprawę sam, nieprzerwanie i zacięcie dążąc do realizacji zamierzonych celów. Podczas przejazdu, uczestników ekspedycji podejmował między innymi: prezydent Czechosłowacji Tomáš Masaryk, prezydent Austrii Michael Hainisch, admirał Miklós Horthy, premier Włoch Benito Mussolini, Papież Pius XI, prezydent Stanów Zjednoczonych John Calvin Coolidge Jr., japoński minister i premier baron Shimpei Goto, premier Francji Gaston Doumergue, król Belgii Albert I Koburg.Ostatecznie Jeliński zameldował się w Warszawie 30 października 1928 roku, stanął przed marszałkiem i rzekł: Melduję posłusznie Panu Marszałkowi, że przejechawszy 4 kontynenty świata, opasałem flagą polską kulę ziemską.

Wyprawa dookoła świata była największym osiągnięciem Jerzego Jelińskiego, które rozsławiło go nie tylko w ojczyźnie, ale i na całym świecie. Podczas odbywania podróży polscy skauci byli na czołówkach gazet. O ich wyczynie wspominano w ponad dwóch tysiącach artykułów, których autorzy pochlebnie wypowiadali się o Polsce. Jeliński odwiedził niemalże wszystkie polskie placówki konsularne i dyplomatyczne, a spotykając się z Polakami na obczyźnie wygłosił 150 odczytów. Chciał również unaocznić obcokrajowcom istnienie niepodległej Polski. Wyprawa uznawana była za niepospolity wyczyn sportowy imponujący międzynarodowym sportowcom.Na jej podstawie powstała książka Pod Polską flagą samochodem naokoło świata.

Podróż skauta Jerzego Jelińskiego napisana przez Władysława Umińskiego. Jerzy Jeliński 20 września 1929 roku za swój wyczyn został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi, nadawanym za przysłużenie się Państwu Polskiemu i jego obywatelom. Odpowiadając na jedno z pytań zadane po podróży, Jerzy Jeliński określił siebie w następujący sposób: Nie jestem bynajmniej podróżnikiem, nie przedsięwziąłem nic takiego, co by mogło stanąć w jednym rządzie z czynami Stanleya lub Livingstone’a. Jestem przede wszystkim Polakiem. Jedynym moim pragnieniem było prowadzić, w miarą środków, propagandę na rzecz mojej ojczyzny w szerokim świecie. Dlatego też postanowiłem sobie, bez względu na trudności i przeszkody, nie tylko rozpocząć, ale i dokończyć moją podróż, ażeby nie powiedziano, że Polacy nie posiadają dość wytrwałości…Ale te wszystkie przejścia, nieraz bardzo przykre i bolesne, osładzała nam myśl, że ponosimy je dla naszej ojczyzny, która niestety, dla wielu, wielu mieszkańców kuli ziemskiej jest dotąd terra incognito.

Opracowała: Magdalena Dyrda